OTOBÜS ŞOFÖRÜNE UÇAN TEKME !

Milletimiz ne zaman bu kadar hastalıklı bir hale geldi diye kendi kendime bir kez daha sormama sebep olan olay... Beyzadem sinirliymiş, o da dürtmesinmiş. Terbiyesiz herif seyir halindeki otobüsün şoförüne ölümüne bir çift tekme atarak onlarca insanın hayatını tehlikeye atıyor, o sırada en önde bulunan 2 adamdan arka tarafta olanı, saldırgana müdahale etmeye çalışırken, önde olanı arada durup izliyor ve müdahale etmek isteyene de engel oluyor.Bir şekilde şoför ve müdahaleci eleman saldırganı etkisiz hale getirip, polis çağırın diye yolculardan yardım isterken arkadan mal yolcular çemkiriyor; "hadi kardeşim işimiz gücümüz var" diye... ne duyarsız, ne hastalıklı, ne bencil bir toplum olmuşuz böyle... Türkiye'de insanlar arasında iletişim ve diyalog eksikliğini ayan beyan gösteren video.   Buyrun izlemeyenler için link:

 http://www.trthaber.com/videolar/otobus-soforune-ucan-tekme-14473.html

DUYURU :)

Blog Hocam okuyucularına çekilişle kitap hediye ediyor. Okuoku.comsponsorluğunda düzenlenen bu çekiliş sonucunda 3 talihliye ödül olarak verilecek. Sosyal medya kullanıcısı veya blog yazarı olan herkes bu çekilişe katılabilir. Çekiliş Sayfası

 

Bazılarına göre  özel ,bazılarına göre sıradan bir gün, bazıları günlerdir sevgilisine hediye seçmek heyecanı içinde, bazıları "aman sevginin günü olmaz, seven için her gün sevgililer günüdür " düşüncesinde.Düşünceler ne olursa olsun bence bugün SEVGİ GÜNÜDÜR.İlişkilerin menfaate dönüştüğü,duyguların anlamını yitirmeye yüz tuttuğu, insanların giderek birbirinden uzaklaştığı, aile ilişkilerinin koptuğu bu dünyaya Sevgi adlı kutsal bir duygunun varlığının hatırlatıldığı bir gündür.Sevgi tüm yaraları iyileştiren şefkatli bir duygudur.Asırlardır şairlerin, yazarların, ressamların anlattığı ama hala da bir çoklarının varlığına inanmadığı bu dünyada Sevgi adlı güçlü bir duygunun olduğunu söyleyenlerin günüdür.Sevgilisi olan olmayan herkesi kutluyor ve SEVGİ kadar anlamlı bir ömür diliyorum...

Merhaba. Yine uzun ara verdim kusura bakmayın falan tarzı şeyler yazmayacağım.Ben hiç ara vermedim çünkü hep yazdım :) Ama bu bloga dönüşüm muhteşem oldu, 10 haftalık hamileyim. Bu öyle bir süreç ki dışarda, sokakta, bankada sıra beklerken falan kimse size yerini vermiyor. Kısacası kimse size hamile muamelesi yapmıyor.. Boynumda "ben hamileyim" pankartıyla dolaşmak istediğim bu dönemde daha fazla kendimi tutamayarak sizlere de haykırmak istedim.Bebeklerimin her biri artık 3.1 cm uzunluğunda ve 4 gr ağırlığında !!. ( Evet ikiz )

Çok duygusuzca olacak ama duygusal olarak hiç bir şey hissetmiyorum. Bulantı, ağrı gibi normal hamilelerin yaşadığı hiç bir belirti de olmadı bende ki ikiz gebeliklerde bunların iki katı beklenirmiş.Çok şanslıyım annelerini düşünen bebeklerim var. Sadece ultrasonda onları görünce ağlamak geliyor içimden. Hastaneden çıkınca yine unutuyorum hamileliğimi. Sanırım göbeğim çıkıp ağırlaşana kadar farkına varamayacağım hamileliğimin.

Bloguma geri döndüm çünkü her gün dişime göre bir blog aradım internette. Benim dilimde yaşadıklarını sade bir şekilde anlatan bir anne vardır dedim koskoca sanal alemde. Buldum bir kaç site onları takibe aldım ve bende onların arasına katılarak olurda birileri arama motoruyla blogger ararsa bu konuyla ilgli benimde bir katkım olsun dedim. Ara ara sizlere ikizlerden haberler vermek üzere tekrar geleceğim.Bu arada blogumun konusu değişmedi yine aynı şeyler yazılıp konuşulacak ama bunlara bir de bebek ve hamilelik konuları eklenecek. Takiplerinizi bekliyorum:)

Kendimi bildim bileli yağmuru severim.Hüzünlerimi yıkarım yağmurda hep.Keşkelerimi bırakırım yol kenarından akıp giden suya.Arınırım her bir damlada, sesiyle huzur bulurum.Ben doğduğum gün de yağıyormuydu yağmur acaba? Ortak bir yanımız olmalı bu yağmurlarla.Yoksa boşa değil benim bu yağmurlu havalarda kendimden geçişim, bir yandan huzur bulup bir yandan hüzünlenişim.

Fonda sevdiğim şarkım, elimde taze çekilmiş kahvem ve bir sigara sıkıştırmışım ki parmaklarımın arasına çözebilene aşk olsun.

Yağmur taneleri koşturup dursun penceremde, benim gökkuşağını görmeden sigaramı söndürmeye niyetim yok.

Eski Yaşın Muhasebesi

Ben doğum günlerimde  bir yılın muhasebesini yaparım. Neydim,ne hissettim,  ne oldum diye…

Bu yıl da yine beynimi aktife, yüreğimi pasife yazdım. Hayallerimi sayım ve tesellüm fazlalarına. Korkularımı geçmiş yıllar zararlarına, kaygılarımı gelecek yıllara ait gider tahakkuklarına  ve dostlarımı özkaynaklara yazdım. Bazı şeyleri beynimle yüreğim arasında virman yaptım durdum.

Bir yıl boyunca çizdiğim yolu, bir kenara çekilip de seyrettim......

İnsan ne çabuk değişiyor.İnsanın hayatı nasıl birden farklılaşıyor.Ruhum dönem dönem ağırlaşıp hafifledi bu süreçte.Yeni yaşıma bazı şeylerin farkına vararak başlıyorum.Hayatı akışına bırakıp dolu dolu yaşamak istiyorum.Neyzen Tevfik’in de dediği gibi

"Hayat, çatlak bardaktaki suya benzer. İçsen de tükenir içmesen de. Bu yüzden hayattan tat almaya bak. Çünkü yaşasan da bitecek yaşamasan da…"

Yine ihmal ettim blogumu.Şu sıralar neleri ihmal etmedim ki.Bu süreçte kaprislerime boyun eğen, yanımda olduğunu her an hissettirenlere teşekkür ediyorum.Çok az kaldı bekliyorum.Ya güneş doğacak yada yağmurlar bastıracak ve hiç bir şeye dayanamayacağını sanan ben her iki durumda da gerekeni layıkıyla yapacağım.





Bazen çok konuşmak, yazmak yerine şu kadarcık bir şiir bile yeter duyguları anlatmaya. Buyrun;



Beklenen


Ne hasta bekler sabahı,

Ne taze ölüyü mezar.

Ne de şeytan, bir günahı,

Seni beklediğim kadar.



Geçti istemem gelmeni,

Yokluğunda buldum seni;

Bırak vehmimde gölgeni,

Gelme, artık neye yarar?



Necip Fazıl Kısakürek

İncir Kuşları

Yeni kitabım İncir Kuşları.Bosna savaşı sırasında yaşanan aşkı ve insanlık dramını anlatan, bir gecede okunup bitirilebilecek kalınlıkta bir kitap.Anlatım akıcı ve okuyanı yormuyor.Yarıladım sayılır kitabı.

Ve  okumak bir türlü kısmet olmayan "Masumiyet Müzesi"ne diktim gözümü.Bu kitap da aşk hikayesi anlatıyormuş.Ama benim merakım Orhan Pamuk'un bu kitapta bahsettiği aşkı müzeye dönüştürmüş olmasından kaynaklanıyor.Çukurcuma'da esas kızın ailesiyle yaşadığı evi müze yapmışlar.Fakat müzede sanat eserleri, tarihi heykeller yada tablolar değil,Füsun'un eşyaları, elinin dokunduğu bir kaşık, saçına taktığı firkete, ailesi ile yaşadığı evden aldığı tuzluklar, biblolar, kap kacaklar, Füsun’ un çocukluk oyuncakları, çocukluk terlikleri, yemeğe gittikleri yerlerden aldığı adisyonlar, tokaları, ayakkabıları, aksesuar ve kıyafetleri, birlikte içtikleri Meltem Gazozlarının şişeleri, mendilleri, fularları ve daha akla hayale sığmayacak bir çok parça ile oluşturulmuş bir müzeymiş.Buraya gidip oradaki aşka ve sabra şahit olmak istiyorum.Ya Siz?

http://www.masumiyetmuzesi.org/W3/

Bahar Bahane Umut Bayramı :)

Haftasonu dertlilere derman, hastalara şifa veren, bolluk ve bereket sunan, uğur ve kısmet getiren Hıdrellezi kutladık.Hemde tam tetematıyla :)

5 Mayıs Cumartesi günü Hıdrellez ateşini görmek için Sarayiçindeydim.Bir Edirneli olarak ilk defa gittiğim şenlikler biraz itiş, kakış ve hengame de olsa güzeldi.kırk çeşit ot topladım ( şifa içinmiş) .Protokol eşliğinde dev ateş yakıldı yine ordaydım :)Konserler şarkılar derken günü bitirdik amaaaaa hıdrellez henüz bitmemişti:) 6 Mayıs sabahı 5 gibi uyanıp geceden gül dibine bıraktığım karakalem dilek çalışmam ve kırmızı kurdaleyle bağlanmış 10 kuruşumu alıp Tunca nehrine gittik.

Sabah köründe davullar, zurnalar,  gelinlik giymiş kızlar 9-8 roman oynuyorlar.Sanki hiç birinin derdi yokmuş gibi ne kadar şen insanlar.

Ve Tunca Nehrine dileğimi yazılı olarak belirttim.Bakalım gerçekleeşirse buradan yazarım.

Velhasıl bir bahar daha böyle geldi ve geçiyor.Herkese mutlu baharlar , sağlıklı yıllar diliyorum.Dileklerinizin gerçek olması dileğiyle :)....

Bugün takip ettiğim siteleri gezerken baktım ki bazı bloggerler sitelerinde çekiliş yapıyorlar. Severek takip ettiğim dolap perisiiii hediyeler hazırlamış.bende yapmak istiyorum ama önce kendisinden bu işlerin nasıl yapıldığı ile ilgili bilgi almalıyım.buyrun süslü ve pembe dünyanın çekilişine.

 http://dolapperisi-dolapperisi-dolapperisi.blogspot.com/2012/05/cekilisler.html